Blog o zdrowym odżywianiu się

Wpis

niedziela, 14 listopada 2010

Kwas szczawiowy – wzór, właściwości, zastosowanie...

Kwas szczawiowy jest kwasem organicznym (dikarboksylowym), który jest znany ludzkości już od dawna. Związek ten jest zjadany codziennie w różnych postaciach. Zazwyczaj występuje w małych ilościach w wielu produktach spożywczych. Kwas szczawiowy jest spostrzegany jako niebezpieczny związek, który spożyty w dużych ilościach może spowodować zatrucie i niezmiernie rzadko nawet śmierć. Dawka śmiertelna dla człowieka to 1500mg.

WYSTĘPOWANIE KWASU SZCZAWIOWEGO

W ciągu całego dnia człowiek zjada około 150mg kwasu szczawiowego. Związek ten jest dostarczany w największej ilości poprzez warzywa:

100g botwinki - 700mg kw. szczawiowego

100g szpinaku – 600mg

Żródło: http://pl.wikipedia.org100g kakao i rabarbaru – 500mg

100g buraka ćwikłowego – 300mg

100g orzechów – 150mg

Rabarbar jest uważany tutaj za najbardziej niebezpieczny, ponieważ na świecie odnotowano wiele zatruć, których był przyczyną. Szczególnie podczas trwania I wojny światowej, kiedy to zjadano spore ilości liści rabarbaru, duża ilość ludzi umierała z powodu zatrucia kwasem szczawiowym. Sporo kwasu znajduje się w liściach a mniejsze w łodygach rabarbaru.

 

DUŻE POWINOWACTWO DO METALI

Jedną z ważniejszych właściwości kwasu szczawiowego jest duże powinowactwo do metali. Jest to ważna właściwość, która powoduje że przy dużym spożyciu tego związku, w organizmie człowieka może wystąpić niedobór metali odgrywających bardzo ważną rolę: żelazo, mangan, wapń, magnez...

Jeszcze do niedawno szpinak był uważany z bardzo dobre źródło żelaza. Powszechnie wszyscy wiedzieli, że w szpinaku znajduje się znacznie więcej żelaza niż w innych warzywach. Jednakże występują w nimi również duże ilości kwasu szczawiowego, skutkiem czego tylko 5% żelaza zawartego w szpinaku może zostać przyswojona przez nasz organizm. Pozostałe 95% jest związane z kwasem szczawiowym i nie jest przyswajalne. Skutkiem tego jedząc szpinak, nasz organizm otrzymuje jedynie skąpe ilości białka i witaminy C.

 

DLACZEGO KWAS SZCZAWIOWY MOŻE ZABIĆ?

Jak już wcześniej wspomniałem są to bardzo rzadkie przypadki, jednakże jak najbardziej prawdziwe. Jeżeli już kwas szczawiowy zabija, to w wyniku tego, że powoduje obniżenie się zawartości wapnia we krwi poniżej poziomu krytycznego.

Regularne spożywanie mniejszych ilości kwasu szczawiowego może doprowadzić do powstania kamicy nerkowej. Jony wapna tworzą z naszym kwasem szczawian wapana, który występuje w postaci nierozpuszczalnych kryształków. Te z kolei rosną i odkładają się w pęcherzu moczowym oraz nerkach. Pacjenci chorzy na kamicę nerkową, muszą stosować dietę ubogą w kwas szczawiowy.

Nie trzeba jednak spożywać kwasu szczawiowego aby nabawić się podobnej dolegliwości. Wystarczy spożywać większe ilości witaminy C, której nasz organizm nie umie składować. Jej nadmiar może być przekształcany właśnie w nasz kwas, co z kolei może powodować odkładanie się kamienia na nerkach.

 

ZASTOSOWANIE KWASU SZCZAWIOWEGO

W przemyśle ma zastosowanie jako:

- garbowanie skóry;

- barwienia tkanin;

- oczyszczenia powierzchni metali, olejów i tłuszczów;

W domu:

- wywabianie plam z rdzy i atramentu

 

 

Michał Wrębiak Michał Wrębiak

 

 

Szczegóły wpisu

Tagi:
Autor(ka):
michaelloclass
Czas publikacji:
niedziela, 14 listopada 2010 15:20